μονομανής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	μονομανής	μονομανής	μονομανές
γενική	μονομανούς	μονομανούς	μονομανούς
αιτιατική	μονομανή	μονομανή	μονομανές
κλητική	μονομανή(ς)	μονομανής	μονομανές
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	μονομανείς	μονομανείς	μονομανή
γενική	μονομανών	μονομανών	μονομανών
αιτιατική	μονομανείς	μονομανείς	μονομανή
κλητική	μονομανείς	μονομανείς	μονομανή

Ετυμολογία

μονομανής < Ελληνογενής ξένος όρος από το γαλλικό monomane < αρχαία ελληνική μόνος + -μανής (< ἐ-μάν-ην, αόριστος του μαίνομαι)

Προφορά

ΔΦΑ : /mɔ.nɔ.ma.ˈnis/ αρσενικό ή θηλυκό

ΔΦΑ : /mɔ.nɔ.ma.ˈnɛs/ ουδέτερο

Επίθετο

μονομανής, -ής, -ές

• άρρωστος από μονομανία

είναι τόσο μονομανής με τον τζόγο, που δεν τον ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Μήτε η οικογένειά του

Συνώνυμα

• νευροπαθής
• ψυχονευρωτικός

Συγγενικές λέξεις

• μαίνομαι
• μανία
• μένος
• μονομανία

Μεταφράσεις

    μονομανής

αγγλικά : stickler  (en)