μούσα

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μούσα < αρχαία ελληνική μοῦσα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈmu.sa/

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μούσα	μούσες
γενική	μούσας	μουσών
αιτιατική	μούσα	μούσες
κλητική	μούσα	μούσες

μούσα θηλυκό

1. (μυθολογία) κάθε μια από τις εννέα Μούσες, κόρες του Δία και της Μνημοσύνης, προστάτιδες των τεχνών
2. (μεταφορικά) πρόσωπο που αποτελεί πηγή της έμπνευσης για έναν δημιουργό

Δείτε επίσης

• Καλλιόπη (επική ποίηση)
• Κλειώ (ιστορία)
• Ερατώ (λυρική ποίηση)
• Ευτέρπη (μουσική)
• Μελπομένη (τραγωδία)
• Πολύμνια (ιερή ποίηση)
• Τερψιχόρη (χορός)
• Θάλεια (κωμωδία)
• Ουρανία (αστρονομία)

Μεταφράσεις

    μούσα

αγγλικά : muse  (en) βρετονικά : muzenn  (br) , muzezed γαλλικά : muse  (fr) γερμανικά : Muse  (de) δανικά : muse  (da) εσπεράντο : muzo  (eo) ιντερλίνγκουα : musa  (ia) ισπανικά : musa  (es) ιταλικά : Muse  (it)

λατινικά : Musa  (la) λουξεμβουργιανά : Muse  (lb) νορβηγικά : muse  (no) ολλανδικά : Muse  (nl) πολωνικά : muza  (pl) πορτογαλικά : musa  (pt) ρωσικά : муза  (ru) (muza) σερβικά : музе  (sr) (muze) σουηδικά : Musa  (sv) φινλανδικά : muusa  (fi)