μπάσταρδος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μπάσταρδος < από το μεσαιωνικό μπάσταρδος. < Από το ιταλικό bastardo. < Από το μεσαιωνικό λατινικό bastardus.

Ουσιαστικό

μπάσταρδος αρσενικό

• Παιδί γεννημένο από μη νόμιμο γάμο, νόθο.
• (Μεταφορικά) πανέξυπνος, τετραπέρατος, τυχερός

Συγγενικές λέξεις

• μπασταρδάκος
• μπασταρδεύω

Μεταφράσεις

    μπάσταρδος

γαλλικά : bâtard  (fr)