νέα

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	νέα	νέα	νέαι
Γενική	νέας	νέαιν	νεῶν
Δοτική	νέᾳ	νέαιν	νέαις
Αιτιατική	νέαν	νέα	νέας
Κλητική	νέα	νέα	νέαι

Ετυμολογία

νέα < (ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) ) *neivo-, συγγενές με το (σανσκριτικά) ni- και το (λατινικά) nidus (=φωλιά).

Ουσιαστικό

νέα θηλυκό & νειός & νεός & νειά

• πεδιάδα σε χαμηλό μέρος
• (νέα) γη, χέρσο χωράφι
• χωράφι που οργώθηκε εκ νέου, μετά από περίοδο αγρανάπαυσης

  Θεόφραστος, Περὶ φυτῶν αἰτιῶν, 3.20.7

Συνώνυμα

• νειάμα