νίκη

Δείτε επίσης : Νίκη

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	νίκη	νίκες
γενική	νίκης	νικών
αιτιατική	νίκη	νίκες
κλητική	νίκη	νίκες

Ετυμολογία

νίκη < αρχαία ελληνική νίκη

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈni.ci/

Ουσιαστικό

νίκη θηλυκό

1. η ενέργεια και το αποτέλεσμα του νικώ, η υπερίσχυση επί ενός αντιπάλου σε μάχη, εκλογές, αθλητικό αγώνα

   σαρωτική νίκη κατήγαγε το κόμμα μας στις χτεσινές εκλογές

Πολυλεκτικοί Όροι

• πύρρειος νίκη: η νίκη που επιτυγχάνεται με πολύ μεγάλες απώλειες
• το σήμα της νίκης: το υψωμένο χέρι που έχει μαζεμένα όλα τα δάχτυλα εκτός από τον μέσο και τον παράμεσο

Υπώνυμα

• θρίαμβος

Συγγενικές λέξεις

• νικητήριος
• νικηφόρος
• νικώ

Μεταφράσεις

    νίκη

αγγλικά : victory  (en) , win  (en) , triumph  (en) αραβικά : نتصار  (ar) αζεριανά : zəfər  (az) , qələbə  (az) γαλλικά : victoire  (fr) γερμανικά : Sieg  (de) εσπεράντο : venko  (eo)

ισπανικά : victoria  (es) ιταλικά : vittoria  (it) πολωνικά : zwycięstwo  (pl) πορτογαλικά : vitória  (pt) ρωσικά : победа  (ru) (pobeda) σουηδικά : seger  (sv) τουρκικά : zafer  (tr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

νίκη < → Η ετυμολογία λείπει.

Ουσιαστικό

νίκη θηλυκό

1. νίκη