ναύτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ναύτης	ναύτες
γενική	ναύτη	ναυτών
αιτιατική	ναύτη	ναύτες
κλητική	ναύτη	ναύτες

Ετυμολογία

ναύτης < αρχαία ελληνική ναύτης

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈna.ftis/

Ουσιαστικό

ναύτης αρσενικό

1. μέλος του κατώτερου πληρώματος ενός πλοίου
2. οπλίτης του πολεμικού ναυτικού με τον κατώτατο βαθμό

Μεταφράσεις

    ναύτης

αγγλικά : sailor  (en) αραβικά : بحار  (ar) βουλγαρικά : матроз  (bg) γαλλικά : marin  (fr) , matelot  (fr) , mousse  (fr) γερμανικά : Matrose  (de) , Seemann  (de) δανικά : matros  (da) κοινό εσπεράντο : matroso  (eo) ισπανικά : marinero  (es) ιταλικά : marinaio  (it) κροατικά : mornar  (hr)

λατινικά : nauta  (la) ολλανδικά : matroos  (nl) ουγγρικά : matróz  (hu) ουκρανικά : матрос  (uk) πολωνικά : marynarz  (pl) πορτογαλικά : marinheiro  (pt) ρουμανικά : marinar  (ro) , matelot  (ro) ρωσικά : матрос  (ru) σερβικά : морнар  (sr) σλοβακικά : námornik  (sk) σουηδικά : matros  (sv)