νεωκόρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	νεωκόρος	νεωκόροι
γενική	νεωκόρου	νεωκόρων
αιτιατική	νεωκόρο	νεωκόρους
κλητική	νεωκόρε	νεωκόροι

Ετυμολογία

νεωκόρος < νεώς (ή ναός) + κόρος (ή κούρος)

Ουσιαστικό

νεωκόρος αρσενικό ή θηλυκό, νεωκόρισσα θηλυκό

• λαϊκός που έχει την ευθύνη για την καθαριότητα ενός ναού

Συνώνυμα

• καντηλανάφτης

Μεταφράσεις

    νεωκόρος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ουσιαστικό

νεωκόρος αρσενικό

1. φύλακας και επιστάτης ναού