νόθος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	νόθος	νόθη	νόθο
γενική	νόθου	νόθης	νόθου
αιτιατική	νόθο	νόθη	νόθο
κλητική	νόθε	νόθη	νόθο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	νόθοι	νόθες	νόθα
γενική	νόθων	νόθων	νόθων
αιτιατική	νόθους	νόθες	νόθα
κλητική	νόθοι	νόθες	νόθα

Ετυμολογία

νόθος < αρχαία ελληνική νόθος

Επίθετο

νόθος -η/(-α)-ο

1. ο εξώγαμος
2. που αποδίδεται εσφαλμένα σε κάποιο συγγραφέα, όντας ψευδεπίγραφο ή με σκοπό την εξαπάτηση
3. ασαφής, συγκεχυμένος, παραπλανητικός

Συνώνυμα

• μπάσταρδος
• πλαστός, κίβδηλος

Αντώνυμα

• γνήσιος

Πολυλεκτικοί όροι

• νόθες πλευρές
• νόθο κλάσμα
• νόθες δίφθογγοι
• νόθο σύνθετο: η σύνθετη λέξη της οποίας το πρώτο συνθετικό είναι μια πτώση ενός ονόματος. Π.χ. πασίγνωστος, δορίκτητος

Μεταφράσεις

    νόθος

αγγλικά : bastard  (en) (1) γαλλικά : adultérin  (fr) (1)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Επίθετο

νόθος -η/-ος -ον

1. νόθος, εξώγαμος

   κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε͵ Μηδεσικάστην (Ομήρου Ιλιάδα, Ν 173)

2. πλαστός, ψεύτικος

   νόθον εὐσέβειαν (Φίλων Ιουδαίος, Περί των Χερουβίμ, 94.7)