ο

Δείτε επίσης : O, o, Ο, ὁ, ὅ

Ελληνικά (el)

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Β β ϐ Βήτα
Γ γ Γάμα	Δ δ Δέλτα
Ε ε Έψιλον	Ζ ζ Ζήτα
Η η Ήτα	Θ θ ϑ Θήτα
Ι ι Ιώτα	Κ κ ϰ Κάπα
Λ λ Λάμδα	Μ μ Μι
Ν ν Νι	Ξ ξ Ξι
Ο ο Όμικρον	Π π ϖ Πι
Ρ ρ ϱ Ρο	Σ σ ς Σίγμα
Τ τ Ταυ	Υ υ Ύψιλον
Φ φ ϕ Φι	Χ χ Χι
Ψ ψ Ψι	Ω ω Ωμέγα
Παρωχημένα γράμματα
δίγαμμα	σαν
στίγμα	σω
ἧτα (δασυνόμενο)	κόππα
	σαμπί

Ετυμολογία

1. ο (γράμμα) < φοινικικό ayin ()
2. ο (άρθρο) < < αρχαία ελληνική ὁ

Χαρακτήρας

ο κεφαλαίο: Ο

• όμικρον: το δέκατο πέμπτο γράμμα (και πέμπτο φωνήεν) του ελληνικού αλφαβήτου.
• Πολυτονική γραφή: ὂμικρον
• (Στην αριθμητική) ο´ = 70 (και εβδομηκοστός). _΄ο = 70.000.
• (Στην χημεία) Ο = οξυγόνο

Άρθρο

ο αρσενικό

• αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

Ο φύλακας κοιμάται.

Πού είναι ο Δημήτρης;

κλίσεις των άρθρων

	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική ενικού	ο	η	το
γενική ενικού	του	της	του
αιτιατική ενικού	τον	τη(ν)	το
ονομαστική πληθυντικού	οι	οι	τα
γενική πληθυντικού	των	των	των
αιτιατική πληθυντικού	τους	τις	τα

Δείτε επίσης

• ο στη Βικιπαίδεια