οργή

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	οργή	-
γενική	οργής	-
αιτιατική	οργή	-
κλητική	οργή	-

Ετυμολογία

οργή < αρχαία ελληνική ὀργή

Προφορά

ΔΦΑ : /ɔɾ.ˈʝi/

Ουσιαστικό

οργή θηλυκό

• έντονος θυμός που προκαλείται από κάτι δυσάρεστο και εκδηλώνεται με επιθετικότητα και εκδικητική συμπεριφορά
• το ξέσπασμα του θυμού

Εκφράσεις

• δίνω τόπο στην οργή : συγκρατώ το θυμό μου
• οργή Θεού : πολλές συμφορές

Συγγενικές λέξεις

• οργίζομαι
• οργισμένος

Μεταφράσεις

    οργή

αγγλικά : anger  (en) , wrath  (en) βουλγαρικά : гняв  (bg) γαλλικά : colère  (fr) γερμανικά : Ärger  (de) εβραϊκά : זעם  (he) εσπεράντο : kolero  (eo)

ινδονησιακά : amarah  (id) ίντο : iraco  (io) ισπανικά : berrenchín  (es) μπαμπάρα : dimiya  (bm) ολλανδικά : woede  (nl) φιλιππινέζικα : gálit  (tl)