ουρλιαχτό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ουρλιαχτό	ουρλιαχτά
γενική	ουρλιαχτού	ουρλιαχτών
αιτιατική	ουρλιαχτό	ουρλιαχτά
κλητική	ουρλιαχτό	ουρλιαχτά

Ετυμολογία

ουρλιαχτό < ουρλιάζω + -τό

Προφορά

ΔΦΑ : /uɾ.ʎax.ˈtɔ/

Ουσιαστικό

ουρλιαχτό ουδέτερο

1. η άγρια και μακρόσυρτη κραυγή από ζώο ή άνθρωπο
2. η στριγκλιά
3. η βοή του ανέμου που μοιάζει με κραυγή

Συγγενικές λέξεις

• ουρλιάζω

Μεταφράσεις

    ουρλιαχτό

αγγλικά : howl  (en) γαλλικά : hurlement  (fr)