ουσία

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ουσία	ουσίες
γενική	ουσίας	ουσιών
αιτιατική	ουσία	ουσίες
κλητική	ουσία	ουσίες

Ετυμολογία

ουσία < αρχαία ελληνική οὐσία

Προφορά

ΔΦΑ : /u.ˈsi.a/

Ουσιαστικό

ουσία θηλυκό

1. κάθε τι υλικό, συνήθως σε ρευστή μορφή

   συνώνυμα: ύλη

   χρωστική / χημική / λιπαρή / βλαβερή ουσία

2. το σύνολο των στοιχείων από τα οποία αποτελείται κάτι και καθορίζουν την ύπαρξή του

   συνώνυμα: το είναι, υπόσταση

3. το κεντρικό σημείο, ο πυρήνας ενός θέματος, μιας συζήτησης, ενός πράγματος

   συνώνυμα: επίκεντρο

   έχεις αντιληφθεί την ουσία της συζήτησης;

4. το αληθινό περιεχόμενο, το σημαντικό στοιχείο

   συνώνυμα: νόημα, σπουδαιότητα

   η ουσία της ζωής / της εργασίας / της συντροφικότητας

5. το πιο θρεπτικό ή γευστικό στοιχείο της τροφής

   χωρίς αλάτι δεν έχει ουσία το φαγητό

6. (φιλοσοφία):
   • οτιδήποτε στοιχειοθετεί τη σταθερή φύση των πραγμάτων, ανεξάρτητα από τις μεταβολές που υφίστανται ή τις πολλαπλές μορφές που μπορεί να έχουν
   • (Αριστοτέλης) η κατηγορία που καθορίζει την ύπαρξη ενός πράγματος και δεν εξαρτάται από τα συμβεβηκότα του
7. (πληθυντικός) οι παράνομες εξαρτησιογόνες ουσίες, τα ναρκωτικά

Εκφράσεις

• επί της ουσίας : πραγματικά, σε σχέση με το αληθινό περιεχόμενο κι όχι τυπικά
• η ουσία είναι... : το πιο σημαντικό είναι...
• κατ’ ουσίαν : στην πραγματικότητα
• στην ουσία : στην πραγματικότητα

Συγγενικές λέξεις

• ουσιαστικό
• ουσιαστικός
• ουσιώδης

Σύνθετα

• ανούσιος
• αυτούσιος
• ουσιαστικοποίηση
• ουσιαστικοποιώ
• ουσιοεξάρτηση
• περιουσία

Δείτε επίσης

• ουσία στη Βικιπαίδεια

Μεταφράσεις

    ουσία

αγγλικά : substance  (en) , essence  (en) γαλλικά : substance  (fr) , matière  (fr) εβραϊκά : עצם  (he)