οἶκος

Δείτε επίσης : οίκος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

η παλαιότερη μορφή της λέξης είχε δίγαμμα (Ϝοῖκος), βλέπε και μυκηναϊκό woi-ko-de < IEE *u̯óiḱo. Συγγενές με το λατινικό vicus (συγκρότημα κατοικιών) και το σανσκριτικό veśáh (οικία)

Ουσιαστικό

οἶκος αρσενικό

1. σπίτι, κατοικία, τόπος διαμονής
2. μέρος ενός σπιτιού, δωμάτιο
3. για τους θεούς ο ναός
4. για ζώα η φωλιά, ο στάβλος κλπ
5. το νοικοκυριό, το σπίτι ως περιουσιακό στοιχείο
6. η οικογένεια