παράδεισος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	παράδεισος	παράδεισοι
γενική	παραδείσου	παραδείσων
αιτιατική	παράδεισο	παραδείσους
κλητική	παράδεισε	παράδεισοι

Ετυμολογία

παράδεισος < αρχαία ελληνική παράδεισος

Προφορά

ΔΦΑ : /pa.ˈɾa.ði.sɔs/

Ουσιαστικό

παράδεισος αρσενικό (& (ιδιωματικό) θηλυκό)

1. (θρησκεία) σύμφωνα με μερικές θρησκείες, ο αιώνιος τόπος γαλήνης και ευτυχίας, όπου πηγαίνουν οι ψυχές των ανθρώπων, όταν αυτοί πεθάνουν

   συνώνυμα: παράδεισο, Εδέμ

2. (κατ' επέκταση) τόπος μαγευτικός, πάρα πολύ όμορφος, ονειρεμένος

   αυτό το νησί είναι ένας πραγματικός παράδεισος

Συγγενικές λέξεις

• παραδεισένιος, παραδεισιακός, παραδείσιος
• παραδεισιακά
• παράδεισο

Μεταφράσεις

    παράδεισος

αγγλικά : paradise  (en) γαλλικά : paradis  (fr)

λατινικά : paradisus  (la) ρουμανικά : rai  (ro) ρωσικά : рай  (ru)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	παράδεισος	παραδείσω	παράδεισοι
Γενική	παραδείσου	παραδείσοιν	παραδείσων
Δοτική	παραδείσῳ	παραδείσοιν	παραδείσοις
Αιτιατική	παράδεισον	παραδείσω	παραδείσους
Κλητική	παράδεισε	παραδείσω	παράδεισοι

Ετυμολογία

παράδεισος < αβεστική/παλαιοπερσική 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌𐬸𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (pairi.daēza=περίβολος, περίκλειστος χώρος) < 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌 (pairi=περί) + 𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (daēza=τοίχος”) < ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) *dheig (μπήγω, στερεώνω)

Ουσιαστικό

παράδεισος αρσενικό (& παράδισος)

1. περίφρακτος κατάφυτος λειμώνας (αρχικά Πέρση άρχοντα) με άγρια ζώα για κυνήγι
2. (θρησκεία) κήπος της Εδέμ