παῖς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	παῖς	παῖδε	παῖδες
Γενική	παιδός	παιδοῖν	παίδων
Δοτική	παιδί	παιδοῖν	παισί(ν)
Αιτιατική	παῖδᾰ	παῖδε	παῖδᾰς
Κλητική	παῖ	παῖδε	παῖδες

Ετυμολογία

παῖς/*παϝις < ομόρριζο του παίζω και παιδεία, πιθανόν συγγενές με το λατινικά puer και το σανσκριτικά पुत्र (putrá=γιος)

Ουσιαστικό

παῖς αρσενικό ή θηλυκό

1. το παιδί

Εκφράσεις

• ἐκ παιδός: από παιδί, από την παιδική ηλικία

Συγγενικές λέξεις

• παιδίον
• παίζω