πειρατής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	πειρατής	πειρατές
γενική	πειρατή	πειρατών
αιτιατική	πειρατή	πειρατές
κλητική	πειρατή	πειρατές

Ετυμολογία

πειρατής < ελληνιστική κοινή πειρατής < αρχαία ελληνική πειρῶ

Προφορά

ΔΦΑ : /pi.ɾa.ˈtis/

Ουσιαστικό

σκίτσο ενός πειρατή

πειρατής αρσενικό

1. αυτός που συμμετέχει στο πλήρωμα πλοίου που επιτίθεται σε άλλα για να αρπάξει το φορτίο τους
2. αυτός που ασκεί παράνομη επαγγελματική ή ερασιτεχνική δραστηριότητα
   1. ο οδηγός ταξί χωρίς άδεια
   2. ο ραδιοπειρατής
   3. αυτός που αντιγράφει παράνομα λογισμικό ή μουσικά CD

Μεταφράσεις

    πειρατής

αγγλικά : pirate  (en) αραβικά : قرصان  (ar) (qurṣān) αρμενικά : ծովահեն  (tr) (çovahen) γαλλικά : pirate  (fr) ιαπωνικά : 海賊  (ja) (kaizoku) (かいぞく) κινεζικά : 海盗  (zh) (hǎidào) κορεατικά : 해적  (ko) (haejeok)

πολωνικά : pirat  (pl)