πλανήτης

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

πλανήτης < αρχαία ελληνική πλανήτης < πλάνης ἀστήρ, δηλαδή άστρο που περιπλανάται

Ουσιαστικό

πλανήτης αρσενικό

• (αστρονομία) ουράνιο σώμα που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, με αρκετή μάζα και βαρύτητα ώστε να έχει αποκτήσει σφαιρικό σχήμα, που κυριαρχεί στην τροχιακή ζώνη στην οποία κινείται

Συγγενικές λέξεις

• πλανητάριο
• πλανητικός
• πλανητοειδής

Δείτε επίσης

• Ερμής
• Αφροδίτη
• Γη
• Άρης
• Δίας
• Κρόνος
• Ουρανός
• Ποσειδώνας

Μεταφράσεις

    πλανήτης

αγγλικά : planet  (en) βουλγαρικά : планета  (bg) γαλλικά : planète  (fr)

εσπεράντο : planedo  (eo) ολλανδικά : planeet  (nl) ουκρανικά : планета  (uk) ρωσικά : планета  (ru)