προπετής

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

προπετής < αρχαία ελληνική προπετής

Επίθετο

προπετής, -ής, -ές και προπέτης

1. αναιδής, θρασύς, ιταμός
2. βιαστικός, απερίσκεπτος

Μεταφράσεις

    προπετής

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

προπετής < προ- + -πετής (θέμα "πετ" του πίπτω)

Επίθετο

προπετής

1. που κλίνει (δηλαδή που γέρνει, που πέφτει) προς τα εμπρός
2. (μεταφορικά) αυτός που αγγίζει κάτι "πέφτοντας"
3. (μεταφορικά) επιρρεπής σε κάτι
4. (μεταφορικά) που ενεργεί απερίσκεπτα
5. (μεταφορικά) αυθάδης
6. (μεταφορικά) (για κλήρο) που εμφανίστηκε απροσδόκητα