πρόστυχος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	πρόστυχος	πρόστυχη	πρόστυχο
γενική	πρόστυχου	πρόστυχης	πρόστυχου
αιτιατική	πρόστυχο	πρόστυχη	πρόστυχο
κλητική	πρόστυχε	πρόστυχη	πρόστυχο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	πρόστυχοι	πρόστυχες	πρόστυχα
γενική	πρόστυχων	πρόστυχων	πρόστυχων
αιτιατική	πρόστυχους	πρόστυχες	πρόστυχα
κλητική	πρόστυχοι	πρόστυχες	πρόστυχα

Ετυμολογία

1. πρόστυχος < αρχαία ελληνική προστυχής
2. πρόστυχος < προς + τύχη

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈpɾɔ.sti.xɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /ˈpɾɔ.sti.çi/ θηλυκό

ΔΦΑ : /ˈpɾɔ.sti.xɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

πρόστυχος -η -ο

• (για ανθρώπους) χυδαίος, ανήθικος, ποταπός, χαμερπής
• (για λόγια ή ενέργειες) χυδαίος, υβριστικός, άσεμνος
• (για αντικείμενα) φτηνό, μικρής αξίας και χαμηλής ποιότητας

Συγγενικές λέξεις

• προστυχαίνω
• προστυχάντζα
• πρόστυχη
• προστυχιά

Σύνθετα

• προστυχοδουλειά
• προστυχόκοσμος
• προστυχόλογα
• προστυχόμουτρο
• προστυχόπραμα
• προστυχόφαστα

Δείτε επίσης

• προστυχών

Μεταφράσεις

    πρόστυχος

γαλλικά : vulgaire  (fr) , grossier  (fr)

εσπεράντο : maldelikata  (eo) , vulgara  (eo)