σκατό

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

σκατό < μεσαιωνική ελληνική σκατόν, του οποίου ο πληθυντικός είναι σκατά και προέρχεται από το αρχαίο σκῶρ (γενική: του σκατός)

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	σκατό	σκατά
γενική	σκατού	σκατών
αιτιατική	σκατό	σκατά
κλητική	σκατό	σκατά

σκατό ουδέτερο

1. κοινή ονομασία του περιττώματος, του αποπατήματος ανθρώπου

   συνώνυμα: αποπάτημα, αφόδευμα, κόπρανο, κουράδι, μαγαρισιά, περίττωμα, σταρόλασπη, τσιρλιά

2. κοινή ονομασία του περιττώματος, του αποπατήματος ζώου

   συνώνυμα: βουρβουλιά, καβαλίνα, κατσίπορδο, κοπριά, κουράδι, κουτσουλιά, μυγόχεσμα, ποντικοκούραδο, σβουνιά, ψυλλόχεσμα

3. (μεταφορικά) ως ουσιαστικοποιημένο επίθετο χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει άτομα νεαρής ηλικίας

   αυτό το παιδί είναι μια σταλιά σκατό και αντιμιλάει στους μεγάλους

Εκφράσεις

• σκατά!: (χυδαίο) αναφώνηση εκνευρισμού
• τα έκανε σκατά! : τα έκανε άνω κάτω, τα θαλάσσωσε, τα μπέρδεψε, τα έκανε μαντάρα

Συγγενικές λέξεις

σκατάς σκατένιος σκατιά σκατίλα σκατο-

σκατολαγνεία σκατολογία σκατόμυγα σκατοφαγία, σκατοφάγος σκατώνω

Μεταφράσεις

    σκατό

αγγλικά : shit  (en) , bullshit  (en) γαλλικά : caca  (fr) , merde  (fr) γερμανικά : Scheiße  (de) ισπανικά : mierda  (es)

ιταλικά : merda  (it) νεονορβηγικά : drit  (nn) ολλανδικά : shit  (nl)