σμικρῶς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

σμικρῶς < σμικρός (μικρός)

Επίρρημα

σμικρῶς ή μικρῶς

1. λίγο

   τὸ γὰρ νούσημα αὐξήσεις οὐ σμικρῶς (Ιπποκράτης)

2. με ύφος ταπεινό, χωρίς μεγάλα λόγια

   καὶ γὰρ Ἰσοκράτης ἔργον ἔφασκεν εἶναι ῥητορικῆς τὰ μὲν σμικρὰ μεγάλως εἰπεῖν͵ τὰ δὲ μεγάλα σμικρῶς (Ισοκρ. αποσπάσμ.)

Συνώνυμα

• μικρόν (ως επίρρημα)