σπάω

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

σπάω < αρχαία ελληνική σπάω-σπῶ

Ρήμα

σπάω ή σπάζω

(μεταβατικό)

1. προκαλώ το διαχωρισμό ενός αντικειμένου σε δύο ή περισσότερα κομμάτια εφαρμόζοντας δύναμη

   έσπασα δυο ποτήρια καθώς μετέφερα το δίσκο

2. (μεταφορικά) προκαλώ ένα ρήγμα σε ένα σύνολο

   στήθηκε ένας απεργοσπαστικός μηχανισμός για να σπάσει την απεργία

3. (μεταφορικά) βάζω τέλος σε μια κατάσταση

   σπάω τη σιωπή

4. (για ρεκόρ) καταρρίπτω
5. (μεταβατικό) ξεπερνάω ένα όριο

   σπάω το φράγμα του ήχου

6. (αργκό) ενοχλώ κάποιον, με τις ενέργειες ή τα σχόλια μου τον κάνω να αισθανθεί άβολα → βλέπε έκφραση: μου τη δίνει

   μου την έσπασε μ' αυτά που είπε

(αμετάβατο)

1. διαχωρίζομαι σε δύο ή περισσότερα τμήματα με την επενέργεια εξωτερικής δύναμης

   το ποτήρι έπεσε κάτω και έσπασε

2. (μεταφορικά) υφίσταμαι ένα ρήγμα

   η απεργία δεν έσπασε παρά τις επιθέσεις που δέχτηκε από τον τύπο

3. (αργκό) φεύγω

Συγγενικές λέξεις

• σπάσιμο
• σπαστικός

Κλίση

    Κλίση

απρόσωπες εγκλίσεις απαρέμφατο (αόριστος) σπάσει μετοχή (ενεστώτας) σπάζοντας προσωπικές εγκλίσεις πρόσωπο ενικός πληθυντικός πρώτο δεύτερο τρίτο πρώτο δεύτερο τρίτο οριστική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας σπάω σπάς σπάει σπάμε σπάτε σπάν(ε) παρατατικός έσπαζα έσπαζες έσπαζε σπάζαμε σπάζατε έσπαζαν αόριστος έσπασα έσπασες έσπασε σπάσαμε σπάσατε έσπασαν περιφραστικοί χρόνοι εξακολουθητικός μέλλοντας θα σπάζω θα σπάζεις θα σπάζει θα σπάζο(υ)με θα σπάζετε θα σπάζουν(ε) στιγμιαίος μέλλοντας θα σπάσω θα σπάσεις θα σπάσει θα σπάσο(υ)με θα σπάσετε θα σπάσουν(ε) παρακείμενος α' έχω σπάσει έχεις σπάσει έχει σπάσει έχο(υ)με σπάσει έχετε σπάσει έχουν(ε) σπάσει παρακείμενος β' έχω σπασμένο έχεις σπασμένο έχει σπασμένο έχο(υ)με σπασμένο έχετε σπασμένο έχουν(ε) σπασμένο υπερσυντέλικος α' είχα σπάσει είχες σπάσει είχε σπάσει είχαμε σπάσει είχατε σπάσει είχαν(ε) σπάσει υπερσυντέλικος β' είχα σπασμένο είχες σπασμένο είχε σπασμένο είχαμε σπασμένο είχατε σπασμένο είχαν(ε) σπασμένο συντελεσμένος μέλλοντας α' θα έχω σπάσει θα έχεις σπάσει θα έχει σπάσει θα έχο(υ)με σπάσει θα έχετε σπάσει θα έχουν(ε) σπάσει συντελεσμένος μέλλοντας β' θα έχω σπασμένο θα έχεις σπασμένο θα έχει σπασμένο θα έχο(υ)με σπασμένο θα έχετε σπασμένο θα έχουν(ε) σπασμένο υποτακτική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί περιφραστικοί χρόνοι ενεστώτας να σπάζω να σπάζεις να σπάζει να σπάζο(υ)με να σπάζετε να σπάζουν(ε) αόριστος να σπάσω να σπάσεις να σπάσει να σπάσο(υ)με να σπάσετε να σπάσουν(ε) παρακείμενος α' να έχω σπάσει να έχεις σπάσει να έχει σπάσει να έχο(υ)με σπάσει να έχετε σπάσει να έχουν(ε) σπάσει παρακείμενος β' να έχω σπασμένο να έχεις σπασμένο να έχει σπασμένο να έχο(υ)με σπασμένο να έχετε σπασμένο να έχουν(ε) σπασμένο προστακτική - (εσύ) - - (εσείς) - μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας σπάζε σπάζετε αόριστος σπάσε σπάστε περιφραστικός χρόνος παρακείμενος έχε σπασμένο έχετε σπασμένο

Μεταφράσεις

    σπάω

αγγλικά : break  (en) γαλλικά : casser  (fr)

γερμανικά : brechen  (de)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ρήμα

σπάω, συνηρημένο: σπῶ

1. βγάζω (π.χ. το ξίφος από τη θήκη του), τραβώ, αποσπώ
2. προχωρώ μπροστά
3. μαδώ
4. ξεσκίζω
5. παρασύρω
6. ρουφώ
7. αντλώ