σπηλιά

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	σπηλιά	σπηλιές
γενική	σπηλιάς	σπηλιών
αιτιατική	σπηλιά	σπηλιές
κλητική	σπηλιά	σπηλιές

Ετυμολογία

σπηλιά < αρχαία ελληνική σπήλαιον

Προφορά

ΔΦΑ : /spi.ˈʎa/

στο εσωτερικό μιας σπηλιάς

Ουσιαστικό

σπηλιά θηλυκό

1. μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

   η σπηλιά του Νταβέλη

Συνώνυμα

• σπήλαιο

Μεταφράσεις

    σπηλιά

αγγλικά : cave  (en) γαλλικά : grotte  (fr)

ολλανδικά : grot  (nl)