τέταρτος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

τέταρτος < αρχαία ελληνική τέταρτος < τέτταρες

Αριθμητικό

τέταρτος, -η, -ο

1. το τακτικό αριθμητικό που αντιστοιχεί στον αριθμό τέσσερα· που ακολουθεί τον τρίτο και προηγείται του πέμπτου· στο γραπτό λόγο αποδίδεται και με το 4ος ή Δ΄
2. ο ένας από τους τέσσερις ίσους όρους ενός συνόλου

Συγγενικές λέξεις

• τέσσερα
• τετράδα
• τεταρταίος
• Τετάρτη
• τέταρτο

Μεταφράσεις

    τέταρτος

αγγλικά : fourth  (en) γαλλικά : quatrième  (fr) γερμανικά : vierte  (de) εσπεράντο : kvara  (eo) ισπανικά : cuarto  (es) ιταλικά : quarto  (it)

πολωνικά : czwarty  (pl) τουρκικά : dördüncü  (tr)