τελετουργία

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	τελετουργία	τελετουργίες
γενική	τελετουργίας	τελετουργιών
αιτιατική	τελετουργία	τελετουργίες
κλητική	τελετουργία	τελετουργίες

Ετυμολογία

τελετουργία < ελληνιστική κοινή < τελετή + -ουργία (< ἔργον)

Ουσιαστικό

τελετουργία θηλυκό

1. το σύνολο των επίσημων-συμβολικών πράξεων που γίνονται με καθορισμένη τάξη όταν τελείται μια θρησκευτική ή άλλη τελετή

   Το ορθόδοξο θρήσκευμα του ηγεμόνα προβλεπόταν από το βουλγαρικό Σύνταγμα, αλλά η συγκεκριμένη τελετουργία βάπτισης επινοήθηκε από την Εκκλησία και τις συντηρητικές-ρωσσόφιλες δυνάμεις ... (Αγγελική Κωνσταντακοπούλου, "ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, Σόφια 1896", εφημερίδα ΑΥΓΗ, 29 Αυγούστου 2010)

2. (κατ' επέκταση) ο ιδιαίτερος με τον οποίο εξελίσσεται ένα οποιοδήποτε γεγονός, προσλαμβάνοντας έτσι επίσημο χαρακτήρα

   η τελετουργία του τσαγιού στην Κίνα

Συγγενικές λέξεις

• τελετουργικός
• τελετουργικό
• τελετουργικά

Μεταφράσεις

    τελετουργία