τρέλα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	τρέλα	τρέλες
γενική	τρέλας
αιτιατική	τρέλα	τρέλες
κλητική	τρέλα	τρέλες

Ετυμολογία

τρέλα < τρελαίνω, τρελός

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈtɾɛ.la/

Ουσιαστικό

τρέλα θηλυκό

1. (ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

   συνώνυμα: παραφροσύνη, φρενοβλάβεια

2. η απερίσκεπτη ενέργεια

   συνώνυμα: ανοησία, βλακεία

3. (πληθυντικός) οι απερισκεψίες
4. (μεταφορικά) η ιδιοτροπία
5. (μεταφορικά) το πάθος

   συνώνυμα: μεράκι, λόξα, ψώνιο

Εκφράσεις

• η τρέλα δεν πάει στα βουνά, πάει στους ανθρώπους : η τρέλα σχετίζεται με τον άνθρωπο, όχι με τη φύση
• πουλάω τρέλα : παριστάνω τον τρελό

Συγγενικές λέξεις

• τρελάδικο
• τρελαίνω
• τρελαμάρα
• τρελαμένος
• τρελάρας και τρελάρα
• τρελέγκω
• τρελός
• τρελο- και τρελό-

Μεταφράσεις

    πνευματική διαταραχή

αγγλικά : insanity  (en) , madness  (en) γαλλικά : folie  (fr) γερμανικά : Wahnsinn  (de) , Verrücktheit  (de) εβραϊκά : שיגעון  (he) ινδονησιακά : gila  (id) ισλανδικά : geðveiki  (is)

ισπανικά : locura  (es) ιταλικά : insanità  (it) , follia  (it) ολλανδικά : krankzinnigheid  (nl) πορτογαλικά : insânia  (pt) , loucura  (pt) ρωσικά : сумасшествие  (ru) σλοβακικά : šialenstvo  (sk)

Επίρρημα

τρέλα

1. εξαιρετικά, θαυμάσια

   συνώνυμα: θαύμα, μούρλια