τσίφτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	τσίφτης	τσίφτηδες και τσίφτες
γενική	τσίφτη	τσίφτηδων
αιτιατική	τσίφτη	τσίφτηδες και τσίφτες
κλητική	τσίφτη	τσίφτηδες και τσίφτες

Ετυμολογία

τσίφτης < τουρκική çift < περσική cuft جفت

Ουσιαστικό

τσίφτης αρσενικό

1. άνθρωπος έξυπνος
2. άψογος στην εμφάνιση ή στην συμπεριφορά

   Τον εμπιστεύομαι, είναι πολύ τσίφτης.

3. μάγκας

   μάγκας, τσίφτης και καραμπουζουκλής

4. (ορνιθολογία) είδος αετού (Milvus migrans)

Συγγενικές λέξεις

• τσίφτικος
• τσίφτισσα

Μεταφράσεις

    τσίφτης