τόπος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	τόπος	τόποι
γενική	τόπου	τόπων
αιτιατική	τόπο	τόπους
κλητική	τόπε	τόποι

Ετυμολογία

τόπος < αρχαία ελληνική τόπος

Ουσιαστικό

τόπος αρσενικό

1. μέρος, χώρος
2. (μαθηματικά) σύνολο σημείων του επιπέδου ή του χώρου με μια κοινή ιδιότητα

Εκφράσεις

• έμεινα στον τόπο → βλέπε έκφραση: τα κακάρωσα
• κοινός τόπος: κάτι που όλοι παραδέχονται ή επαναλαμβάνουν - κοινοτοπία

Μεταφράσεις

    τόπος

αγγλικά : place  (en) , locus  (en) , topos  (en)

γαλλικά : place  (fr) γερμανικά : Ort  (de)