υπηκοότητα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	υπηκοότητα	υπηκοότητες
γενική	υπηκοότητας	υπηκοοτήτων
αιτιατική	υπηκοότητα	υπηκοότητες
κλητική	υπηκοότητα	υπηκοότητες

Ετυμολογία

υπηκοότητα < καθαρεύουσα ὑπηκοότης < ὑπήκοος + -ότης/-ότητα < αρχαία ελληνική ὑπήκοος < ὑπακούω

Ουσιαστικό

υπηκοότητα θηλυκό

1. η ιδιότητα του υπηκόου, το να είναι κανείς πολίτης ενός κράτους και να έχει τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό

Συνώνυμα

• ιθαγένεια

Μεταφράσεις

    υπηκοότητα

αγγλικά : citizenship  (en) βουλγαρικά : гражданство  (bg) (graždánstvo) ιαπωνικά : 市民権  (ja) (しみんけん, shiminken) ισπανικά : ciudadanía  (es) θηλυκό ιταλικά : cittadinanza  (it) θηλυκό καταλανικά : ciutadania  (ca) θηλυκό λατινικά : civitas  (la) θηλυκό

ολλανδικά : burgerschap  (nl) ουδέτερο ουκρανικά : громадянство  (uk) ουδέτερο πολωνικά : obywatelstwo  (pl) ουδέτερο πορτογαλικά : cidadania  (pt) θηλυκό ρωσικά : гражданство  (ru) (graždánstvo) τσεχικά : občanství  (cs) ουδέτερο φινλανδικά : kansallisuus  (fi)