υποκοριστικό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	υποκοριστικό	υποκοριστικά
γενική	υποκοριστικού	υποκοριστικών
αιτιατική	υποκοριστικό	υποκοριστικά
κλητική	υποκοριστικό	υποκοριστικά

Ετυμολογία

υποκοριστικό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου υποκοριστικός < υποκορισμός

Ουσιαστικό

υποκοριστικό ουδέτερο

• παράγωγο ουσιαστικό που δηλώνει ό,τι και το πρωτότυπο αλλά σε μικρό μέγεθος, ποσότητα, ηλικία κλπ· συχνά χρησιμοποιείται και ως χαϊδευτικό ή για να δηλώσει συμπάθεια, συμπόνια ή ειρωνεία ή για να προσδώσει έναν τόνο οικειότητας

Κλιτή μορφή επιθέτου

υποκοριστικό

• υποκοριστικός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του υποκοριστικός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού