φυγή

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	φυγή
γενική	φυγής
αιτιατική	φυγή
κλητική	φυγή

Ετυμολογία

φυγή < αρχαία ελληνική φυγή

Προφορά

ΔΦΑ : /fi.ˈʝi/

Ουσιαστικό

φυγή θηλυκό

1. η διαφυγή, το φευγιό, η εσπευσμένη αναχώρηση και απομάκρυνση από κάπου εν όψει καταδίωξης

Μεταφράσεις

    φυγή

αγγλικά : flee  (en) γαλλικά : échappée  (fr) , évasion  (fr) , exode  (fr) , fuite  (fr)