ψίθυρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ψίθυρος	ψίθυροι
γενική	ψιθύρου	ψιθύρων
αιτιατική	ψίθυρο	ψιθύρους
κλητική	ψίθυρε	ψίθυροι

Ετυμολογία

ψίθυρος < αρχαία ελληνική ψίθυρος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈpsi.θi.ɾɔs/

Ουσιαστικό

ψίθυρος αρσενικό

1. ο μακρόσυρτος και ασαφής ήχος με χαμηλή ένταση, που παράγεται από χαμηλόφωνη ομιλία

   συνώνυμα: μουρμουρητό, ψιθύρισμα

   όλη νύχτα ακούγονταν ψίθυροι από το διπλανό διαμέρισμα

2. (γενικότερα) κάθε σιγανός, ήσυχος κι ευχάριστος ήχος

   ο ψίθυρος του ποταμού

3. (μεταφορικά στον πληθυντικό) φήμη που κυκλοφορεί υπόγεια, από στόμα σε στόμα

   συνώνυμα: διάδοση, σπερμολογία

Συγγενικές λέξεις

• ψιθυρίζεται
• ψιθυρίζω
• ψιθύρισμα
• ψιθυρισμός
• ψιθυριστά
• ψιθυριστός

Μεταφράσεις

    ψίθυρος

αγγλικά : whisper  (en) γαλλικά : chuchotement  (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ψίθυρος	ψιθύρω	ψίθυροι
Γενική	ψιθύρου	ψιθύροιν	ψιθύρων
Δοτική	ψιθύρῳ	ψιθύροιν	ψιθύροις
Αιτιατική	ψίθυρον	ψιθύρω	ψιθύρους
Κλητική	ψίθυρε	ψιθύρω	ψίθυροι

Ετυμολογία

ψίθυρος < ψιθυρίζω

Ουσιαστικό

ψίθυρος αρσενικό

1. ψιθυριστής

Επίθετο

ψίθυρος

1. που διαβάλλει, συκοφαντικός