ἀρχή

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἀρχή < ἄρχω

Ουσιαστικό

ἀρχή

1. εξουσία, κράτος, ανώτερη διοικητική θέση, υπούργημα

   Διὸς ἀρχά”

   ἀρχή ἄνδρα δείξει (η εξουσία δείχνει την ποιότητα του άνδρα)

2. απαρχή

   εἴρηται, τὸ μὴ ἅμα ἀρχῇ πᾶν τέλος καταφαίνεσθαι (λένε πως η αρχή δεν αποκαλύπτει το τέλος ενός πράγματος)

3. πρωταρχικό στοιχείο της φιλοσοφίας

   Ἡράκλειτος τὴν ἀρχήν εἶναί φησι ψυχήν

4. αφορμή, αιτία

   αὗται δὲ αἱ νέες ἀρχὴ κακῶν ἐγένοντο Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροισι

5. πρώτα από όλα, κυρίως, κατ' αρχήν (με τη νεοελληνική έννοια), πρωτιστως

   ἀρχήν γὰρ ἐγὼ μηχανήσομαι... (πρωτίστως εγώ θα βρω τρόπο να...)

   ἐξ ἀρχῆς και κατ᾽ ἀρχάς (επιρρηματικά)

Συγγενικές λέξεις

• ἄρχων
• ἀρχῆθεν
• ἀρχίδιον (το ασήμαντο υπούργημα)
• ἀρχαῖος (ο εξαρχής, ο πρωτογενής, ο παλιός)
• ἀρχικός
• ἀρχεῖον

Σύνθετα

• ἀρχαιρεσία (ἀρχή + αἴρεσις)
• ἀρχηγέτης και ἀρχαγέτης (+ ἡγέομαι)
• ἀρχηγετέω
• ἀρχηγός και ἀρχαγός

Δείτε επίσης : αρχή