clerc

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

• clerc < από το εκκλησιαστικό λατινικό clericus  ^(la) < από το ελληνικό κλήρος
• Η λέξη μαρτυρείται από τον 10ο αιώνα.

Ουσιαστικό

clerc  ^(fr) αρσενικό

• Ο κληρικός.
• Ο σοφός, που έχει μεγάλη μόρφωση.
• Ο υπάλληλος συμβολαιογράφου.

Συγγενικές λέξεις

• clergé
• clérical

Αντώνυμα

• 1 → δείτε τη λέξη: laïc
• 2 → δείτε τη λέξη: béotien, ignorant, inculte

Ομώνυμα

• clair
• claire
• Claire