surrogate

Αγγλικά (en)

Ετυμολογία

surrogate < λατινική surrogatus, μετοχή παθητικού παρακειμένου του surrogare, παραλλαγής του subrogare < sub (υπό) + rogare (ζητώ)

Προφορά

ΔΦΑ : /sʌɹəgɨt/ (ουσιαστικό και επίθετο)

ΔΦΑ : /ˈsʌɹəgeɪt/ (ρήμα)

Ουσιαστικό

surrogate  ^(en)

1. το υποκατάστατο (συνήθως ενός προσώπου, θέσης ή ρόλου)
2. θετός γονέας
3. (κυρίως στο ΗΒ) βοηθός επισκόπου που χορηγεί άδεις γάμου
4. (νομικός όρος) (στις ΗΠΑ) A judicial officer of limited jurisdiction, who administers matters of probate and intestate succession and, in some cases, adoptions.
5. A surrogate or surrogate key is a unique identifier for either an entity in the modeled world or an object in the database.

Επίθετο

surrogate  ^(en)

1. θετός
2. που λειτουργεί ως υποκατάστατο

Ρήμα

surrogate  ^(en)

1. (μεταβατικό) υποκαθιστώ

Συνώνυμα

• deputize
• foster
• replace
• subrogate
• substitute

[[-βλεπ-}}

• surrogatum

Ιταλικά (it)

Κλιτή μορφή επιθέτου

surrogate  ^(en)

• πληθυντικός θηλυκού γένους του surrogato