timp

Ρουμανικά (ro)

Ουσιαστικό

timp  ^(ro) αρσενικό

1. ο καιρός, ο χρόνος

   n-avem timp - δεν έχουμε χρόνο/καιρό

Κλίση

    κλίση του timp

	ενικός		πληθυντικός
	αόριστη άρθρωση	οριστική άρθρωση	αόριστη άρθρωση	οριστική άρθρωση
ονομαστική	un timp	timpul	nişte timpi	timpii
γενική	a unui timp	timpului	a unor timpi	timpilor
δοτική	unui timp	timpului	unor timpi	timpilor
αιτιατική	un timp	timpul	nişte timpi	timpii
κλητική	—	-	—	-

Εκφράσεις

• la timp: εγκαίρως
• timp de...: ώρα για...
• timp liber: ελεύθερος χρόνος
• timp pierdut: χαμένος χρόνος