Διοκλῆς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Διοκλῆς	οἱ	Διοκλεῖς
γενική	τοῦ	Διοκλέους & Διοκλῆος	τῶν	Διοκλέων
δοτική	τῷ	Διοκλεῖ	τοῖς	—
αιτιατική	τὸν	Διοκλέα & Διοκλῆα	τοὺς	Διοκλεῖς
κλητική ὦ!		Διόκλεις		Διοκλεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		—
γεν-δοτ	τοῖν		—
Μόνο συνηρημένο. Επίσης απαντούν οι τύποι: γενική ενικού: Διόκλου, Διοκλέος, αιτιατική ενικού: Διοκλῆ, Διοκλῆν.
3η κλίση, ομάδα 'Περικλέης Περικλῆς', Κατηγορία 'Περικλῆς' όπως «Περικλῆς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Διοκλῆς < Ζεύς (γενική Δι(ός) + -ο- -κλῆς (κλέος του Διός)

Κύριο όνομα

Διοκλῆς, -έους, -ῆος, -έος αρσενικό (θηλυκό Διόκλεια)

• αρχαίο ανδρικό όνομα

Άλλες μορφές

• Δίοκλος

Πηγές

• Διοκλῆς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Διοκλῆς@LGPN - Lexicon of Greek Personal Names online [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) ονομάτων] (στα αγγλικά), εκδόσεις από το 1972, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.