Θερσίτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	Θερσίτης	οι	Θερσίτες
γενική	του	Θερσίτη	των	Θερσιτών
αιτιατική	τον	Θερσίτη	τους	Θερσίτες
κλητική		Θερσίτη		Θερσίτες
Συνήθως στον ενικό.
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Θερσίτης < αρχαία ελληνική Θερσίτης < θέρσος

Κύριο όνομα

Θερσίτης αρσενικό

• ανδρικό όνομα (από την Ιλιάδα)

Μεταφράσεις

    Θερσίτης

αρχαία ελληνική : Θερσίτης αγγλικά : Thersites (en) λατινικά : Thersites (la)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		ενικός		πληθυντικός
	Θερσῑτα-
			επικοί τύποι
ονομαστική	ὁ	Θερσίτης			οἱ	Θερσῖται
γενική	τοῦ	Θερσίτου	τοῦ/τοῖο	Θερσίταο	τῶν	Θερσιτῶν
δοτική	τῷ	Θερσίτῃ			τοῖς	Θερσίταις
αιτιατική	τὸν	Θερσίτην			τοὺς	Θερσίτᾱς
κλητική ὦ!		Θερσῖτᾰ				Θερσῖται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ			Θερσίτᾱ
γεν-δοτ	τοῖν			Θερσίταιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι μακρό.
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'στρατιώτης' όπως «στρατιώτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Θερσίτης < θέρσος

Κύριο όνομα

Θερσίτης [ῑ] αρσενικό

• ανδρικό όνομα, το ασχημότερο και αντιπαθέστερο πρόσωπο στην Ιλιάδα

  ※  Ἄλλοι μέν ῥ᾽ ἕζοντο, ἐρήτυθεν δὲ καθ᾽ ἕδρας· Θερσίτης δ᾽ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, / ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη / μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, / ἀλλ᾽ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν / ἔμμεναι· αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε· / φολκὸς ἔην, / χωλὸς δ᾽ ἕτερον πόδα· τὼ δέ οἱ ὤμω / κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε· αὐτὰρ ὕπερθε / φοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δ᾽ ἐπενήνοθε λάχνη. (Όμηρος, Ιλιάδα, Β, 211-219)

  → λείπει η μετάφραση

Πηγές

• Θερσίτης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Θερσίτης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.