Θηβαιγενής

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	Θηβαιγενής	τὸ	Θηβαιγενές
γενική	τοῦ/τῆς	Θηβαιγενοῦς	τοῦ	Θηβαιγενοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	Θηβαιγενεῖ	τῷ	Θηβαιγενεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	Θηβαιγενῆ	τὸ	Θηβαιγενές
κλητική ὦ!		Θηβαιγενές		Θηβαιγενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	Θηβαιγενεῖς	τὰ	Θηβαιγενῆ
γενική	τῶν	Θηβαιγενῶν	τῶν	Θηβαιγενῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	Θηβαιγενέσῐ(ν)	τοῖς	Θηβαιγενέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	Θηβαιγενεῖς	τὰ	Θηβαιγενῆ
κλητική ὦ!		Θηβαιγενεῖς		Θηβαιγενῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	Θηβαιγενεῖ	τὼ	Θηβαιγενεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	Θηβαιγενοῖν	τοῖν	Θηβαιγενοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

Θηβαιγενής < Θῆβαι + -γενής

Επίθετο

Θηβαιγενής, -ής, -ές

• άλλη μορφή του Θηβαγενής

Πηγές

• Θηβαιγενής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.