Θηβαιεύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Θηβαιεύς	οἱ	Θηβαιεῖς
γενική	τοῦ	Θηβαιέως	τῶν	Θηβαιέων
δοτική	τῷ	Θηβαιεῖ	τοῖς	Θηβαιεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	Θηβαιέᾱ	τοὺς	Θηβαιέᾱς
κλητική ὦ!		Θηβαιεῦ		Θηβαιεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Θηβαιεῖ
γεν-δοτ	τοῖν		Θηβαιέοιν
Δεν καταγράφονται καταλήξεις πληθυντικού σε -ῆς.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'Ἀντιοχεύς' όπως «Ἀντιοχεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Θηβαιεύς < Θῆβαι + -εύς

Ουσιαστικό

Θηβαιεύς αρσενικό

• προσωνυμία του Δία, ο Θηβαίος

Πηγές

• Θηβαιεύς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Θηβαιεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.