Κωνσταντῖνος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Κωνσταντῖνος	οἱ	Κωνσταντῖνοι
γενική	τοῦ	Κωνσταντίνου	τῶν	Κωνσταντίνων
δοτική	τῷ	Κωνσταντίνῳ	τοῖς	Κωνσταντίνοις
αιτιατική	τὸν	Κωνσταντῖνον	τοὺς	Κωνσταντίνους
κλητική ὦ!		Κωνσταντῖνε		Κωνσταντῖνοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Κωνσταντίνω
γεν-δοτ	τοῖν		Κωνσταντίνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «κῆπος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Κωνσταντῖνος < (άμεσο δάνειο) λατινική Cōnstăntīnus

Προφορά

ΔΦΑ : /kon.stanˈti.nos/ (4^ος μ.Χ. αιώνας Κοινή)

τυπογραφικός συλλαβισμός : Κων‐σταν‐τί‐νος

Κύριο όνομα

Κωνσταντῖνος, -ου αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• ανδρικό όνομα· ο Κωνσταντίνος

  → χρειάζεται παράθεμα

Απόγονοι

Κωνσταντῖνος (ελληνιστική κοινή)

⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: Κωνσταντῖνος

⇒ καθαρεύουσα: Κωνσταντῖνος

⇒ νέα ελληνικά: Κωνσταντίνος, Κώστας

↷ αγγλικά: Costas

Πηγές

• Κωνσταντῖνος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Κωνσταντῖνος@LGPN - Lexicon of Greek Personal Names online [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) ονομάτων] (στα αγγλικά), εκδόσεις από το 1972, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.