Κῶς

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: κῶς, Κως, κως
↓ πτώσεις       ενικός      
ονομαστική Κῶς
επικός Κόως
      γενική τῆς Κ
      δοτική τῇ Κ
    αιτιατική τὴν Κῶν
Κ
     κλητική ! Κῶς
2η κλίση - αττικόκλιτα, Κατηγορία 'λαγῶς' όπως «λαγῶς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
Κῶς < άγνωστης ετυμολογίας, πιθανόν μικρασιατικό δάνειο[1]

Κύριο όνομα

[επεξεργασία]

Κῶς θηλυκό

  • (νησί) η Κως
    ※  8ος πκε αιώνας   Ὅμηρος, Ἰλιάς, 2 (Β. Ὄνειρος. Διάπειρα. Βοιωτία ἢ κατάλογος νεῶν.), στίχ. 677 (676-679)
    Οἳ δ᾽ ἄρα Νίσυρόν τ᾽ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τε | καὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας, | τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην, | Θεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·
    Τους άνδρες απ᾽ την Νίσυρον, την Κάρπαθον, την Κάσον, | και απ᾽ τες Καλύδνες και απ᾽ την Κων την πόλιν του Ευρυπύλου | εδιοικούσε ο Άντιφος και ο Φείδιππος, βλαστάρια | του βασιλέως Θεσσαλού του γόνου του Ηρακλέους·
    Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greek‑language.gr
    5ος πκε αιώνας   Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 144.3
    διὰ ταύτην τὴν αἰτίην αἱ πέντε πόλιες, Λίνδος καὶ Ἰήλυσός τε καὶ Κάμιρος καὶ Κῶς τε καὶ Κνίδος, ἐξεκλήισαν τῆς μετοχῆς τὴν ἕκτην πόλιν Ἁλικαρνησσόν. τούτοισι μέν νυν οὗτοι ταύτην τὴν ζημίην ἐπέθηκαν.
    Γι᾽ αυτόν το λόγο οι πέντε πόλεις, η Λίνδος, η Ιήλυσος και η Κάμιρος, η Κως και η Κνίδος, αρνήθηκαν τη συμμετοχή στην έχτη πόλη, την Αλικαρνασσό. Αυτή λοιπόν είναι η ποινή που της επέβαλαν.
    Μετάφραση (1964): Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης Αθήνα:Γκοβόστης @greek‑language.gr
    ※  5ος πκε αιώνας Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, 8, 108.2
    καὶ πληρώσας ναῦς ἐννέα πρὸς αἷς εἶχεν Ἁλικαρνασσέας τε πολλὰ χρήματα ἐξέπραξε καὶ Κῶν ἐτείχισεν.
    Επάνδρωσε εννέα καράβια, εκτός από εκείνα που είχε, και πήγε στην Αλικαρνασσό όπου εισέπραξε πολλά χρήματα και οχύρωσε την Κω,
    Μετάφραση (1965-1968): Άγγελος Σ. Βλάχος, Αθήνα:Γαλαξίας @greek‑language.gr

Συγγενικά

[επεξεργασία]

Παροιμίες

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. Μπαμπινιώτης Γεώργιος, (2022). Λεξικό κυρίων ονομάτων (Α΄ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας Ι.Κ.Ε.