Λαυριώτισσα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	Λαυριώτισσα	οι	Λαυριώτισσες
γενική	της	Λαυριώτισσας	των	Λαυριωτισσών
αιτιατική	τη	Λαυριώτισσα	τις	Λαυριώτισσες
κλητική		Λαυριώτισσα		Λαυριώτισσες
Κατηγορία όπως «θάλασσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Λαυριώτισσα < Λαυριώτ(ης) + κατάληξη θηλυκού -ισσα

Προφορά

ΔΦΑ : /la.vɾiˈo.ti.sa/

τυπογραφικός συλλαβισμός : Λαυ‐ρι‐ώ‐τισ‐σα

Κύριο όνομα

Λαυριώτισσα θηλυκό

• (πατριδωνυμικό) θηλυκό του Λαυριώτης

  ※  Τα μεράκια πάλι απόψε, μου φουσκώσαν την καρδιά / και θα πάω να μεθύσω Λαυριώτισσα γλυκιά, και θα πάω να μεθύσω Λαυριώτισσα γλυκιά. (Λαυριώτισσα, στίχοι: Βασίλης Μαυροφρύδης, μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, εκτέλεση: Νότα Καλλέλη, 1939)

Συγγενικά

• λαυρεωτικός
• λαυριώτικος
• λαυριωτικός
• → και δείτε τη λέξη Λαύριο

Μεταφράσεις

• Για γλώσσες που δεν έχουν ξεχωριστή λέξη για το θηλυκό σε αυτόν τον όρο, ή γενικά, δείτε Λαυριώτης.

    Λαυριώτισσα