Μέτζοβον

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

λόγια μεσαιωνική ελληνική με αρχαία κλίση
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	τὸ	Μέτζοβον
γενική	τοῦ	Μετζόβου
δοτική	τῷ	Μετζόβῳ
αιτιατική	τὸ	Μέτζοβον
κλητική ὦ!		Μέτζοβον
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Μέτζοβον < σλαβικής προέλευσης ме̏чка (mȅčka, αρκούδα) / мече (mečé) (< πρωτοσλαβική *mečьka) + -οβον < σλαβικής προέλευσης -ово < πρωτοσλαβική *-ovъ (κατάληξη τόπων)

Κύριο όνομα

Μέτζοβον ουδέτερο

• Μέτσοβο (ορεινός οικισμός του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 1.150 μέτρα)

  ※  Ἀλλὰ καὶ τὸν τιμιώτατον Ἠσαΐαν, τὸν καθηγούμενον τοῦ Μετζόβου, ἐκακοποίησε καὶ οὐκ ἐξέφυγε ἀπὸ τῆς πλεονεξίας τοῦ τυράννου· δεσμεύσας γὰρ αὐτὸν ὡς κακοῦργον ἐνέθηκεν εἰς κλωβίον, καὶ διὰ φιλαργυρίαν ἐξηγοράσθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ παρὰ θεοφιλῶν ἀνδρῶν εἰς ἄσπρα σʹ, καὶ πάλιν ὁ τύραννος αὐτοὺς ἐξορύττει καὶ αὐτὸν πιπράσκει. (Λέανδρος Βρανούσης, «Το Χρονικόν των Ιωαννίνων κατʼ ανέκδοτον δημώδη επιτομήν», Επετηρίς του Μεσαιωνικού Αρχείου, 12 (1962, Αθήνα 1965) 91.)