Μαρίνη

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

Μαρίνη < γενική ενικού του αρσενικού Μαρίνης

Προφορά

ΔΦΑ : /maˈɾi.ni/

τυπογραφικός συλλαβισμός : Μα‐ρί‐νη

Κύριο όνομα

Μαρίνη θηλυκό άκλιτο

• γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Μαρίνης

Μεταγραφές

• κυριλλικοί χαρακτήρες:  Марини
• λατινικοί χαρακτήρες:  Marini

Κλιτικός τύπος κυρίου ονόματος

Μαρίνη αρσενικό

• γενική, αιτιατική και κλητική ενικού του Μαρίνης

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	Μαρίνη	αἱ	Μαρίναι
γενική	τῆς	Μαρίνης	τῶν	Μαρινῶν
δοτική	τῇ	Μαρίνῃ	ταῖς	Μαρίναις
αιτιατική	τὴν	Μαρίνην	τὰς	Μαρίνᾱς
κλητική ὦ!		Μαρίνη		Μαρίναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Μαρίνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		Μαρίναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Μαρίνη < → λείπει η ετυμολογία

Κύριο όνομα

Μαρίνη θηλυκό

• γυναικείο όνομα

Αναφορές

• Μαρίνη - Trismegistos People, βάση ονομάτων μη βασιλικών προσώπων που αναφέρονται ως κάτοικοι της Αιγύπτου μεταξύ του 800 π.Χ. και του 800 μ.Χ., KU Leuven