Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μοῦσα

Από Βικιλεξικό
Δείτε επίσης: μοῦσα, μούσα

Αρχαία ελληνικά (grc)

[επεξεργασία]
 πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική Μοῦσ αἱ Μοῦσαι
      γενική τῆς Μούσης τῶν Μουσῶν
Μουσάων (επικός)
      δοτική τῇ Μούσ ταῖς Μούσαις
    αιτιατική τὴν Μοῦσᾰν τὰς Μούσᾱς
     κλητική ! Μοῦσ Μοῦσαι
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  Μούσ
γεν-δοτ τοῖν  Μούσαιν
1η κλίση, ομάδα 'γλῶσσα', Κατηγορία 'γλῶσσα' όπως «γλῶσσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
Μοῦσα, ήδη ομηρικό < αβέβαιης ετυμολογίας, με πολλές εκδοχές ετυμολόγησης.
  1. Από *μόνσα < *μόνσσα < *μόντya < *μόνθyα < *móndʰeh₁ < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *men- (σκέφτομαι). Θεωρείται η πιθανότερη ινδοευρωπαϊκή ετυμολόγηση από τον Μπέκα καθώς και τον Πάπυρο. Ομόρριζα: μενθήρη, μανθάνω.[1][2][3]
  2. Η άποψη που συνδέει την σημασία «νύμφη των βουνών» και τον υποτιθέμενο *μόντyα με την λατινική mōns (γενική mōntis «βουνό») < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *men- (βουνό) προσκρούει στο γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη λέξη από αυτήν την ρίζα στην ελληνική.[2]
  3. O Μπέκας πιθανολογεί επίσης προελληνική προέλευση με πρωτομορφή *montʸa, χωρίς ωστόσο κάποια βάση.[3]

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /mûː.sa/ (5ος π.Χ. αιώνας Αττική)
τυπογραφικός συλλαβισμός: Μοῦσᾰ

Κύριο όνομα

[επεξεργασία]

Μοῦσα, -ης θηλυκό

  1. (ελληνική μυθολογία) η μούσα, μία από τις εννέα μούσες, θυγατέρες του Διός και της Μνημοσύνης
     8ος αιώνας πκε  Ὅμηρος, Ἰλιάς, 2 (Β. Ὄνειρος. Διάπειρα. Βοιωτία ἢ κατάλογος νεῶν.), στίχ. 491
    Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι, Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες
      Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 1 (α), στίχ. 1
    Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
    πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε·
  2.  δείτε και τη λέξη μοῦσα ως προσηγορικό ουσιαστικό
    1. τραγούδι
    2. ευγλωττία
    3. τέχνες, γνώσεις, μάθηση

Άλλες μορφές

[επεξεργασία]

Σημειώσεις

[επεξεργασία]

προσωνύμια των Μουσών

Συγγενικά

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. μούσα - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
  2. 1 2 Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 19811994, έκδοση: 2013.
  3. 1 2 Μοῦσα σελ. 972 -  Beekes, Robert S. P. (2010) στο Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 12.