Πηληϊάδης

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

Πηληϊάδης < Πηλεύς + -ιάδης (πατρωνυμικό)

Κύριο όνομα

Πηληϊάδης, -εω αρσενικό, μόνο στον ενικό

• επικός τύπος  του Πηλείδης
• ιωνικός τύπος  του Πηλείδης
• (πατρωνυμικό) Υιός του Πηλέα, επίθετο του Αχιλλέως

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 1 (Α. Λοιμός. Μῆνις.), στίχ. 1

  Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

  οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,

  Ψάλλε, θεά, τὸν τρομερὸν θυμὸν τοῦ Ἀχιλλέως,

  πῶς ἔγινε στοὺς Ἀχαιοὺς ἀρχὴ πολλῶν δακρύων·

  (Ιλιάδα, μετάφραση Πολυλά, 1923, Ιλιάδα (Πολυλάς)/α)

Πηγές

• Πηληϊάδης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.