Πλαταιΐς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	Πλαταιΐς	αἱ	Πλαταιΐδες
γενική	τῆς	Πλαταιΐδος	τῶν	Πλαταιΐδων
δοτική	τῇ	Πλαταιΐδῐ	ταῖς	Πλαταιΐσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	Πλαταιΐδᾰ	τὰς	Πλαταιΐδᾰς
κλητική ὦ!		Πλαταιΐς*		Πλαταιΐδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Πλαταιΐδε
γεν-δοτ	τοῖν		Πλαταιΐδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Πλαταιΐς < Πλάταια + -ίς

Ουσιαστικό

Πλαταιΐς θηλυκό

• (πατριδωνυμικό) γυναίκα κάτοικος της πόλης Πλάταια

Πηγές

• Πλάταια - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Πλαταιΐς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.