Πλαταιϊκός

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	Πλαταιϊκός	ἡ	Πλαταιϊκή	τὸ	Πλαταιϊκόν
γενική	τοῦ	Πλαταιϊκοῦ	τῆς	Πλαταιϊκῆς	τοῦ	Πλαταιϊκοῦ
δοτική	τῷ	Πλαταιϊκῷ	τῇ	Πλαταιϊκῇ	τῷ	Πλαταιϊκῷ
αιτιατική	τὸν	Πλαταιϊκόν	τὴν	Πλαταιϊκήν	τὸ	Πλαταιϊκόν
κλητική ὦ!		Πλαταιϊκέ		Πλαταιϊκή		Πλαταιϊκόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	Πλαταιϊκοί	αἱ	Πλαταιϊκαί	τὰ	Πλαταιϊκᾰ́
γενική	τῶν	Πλαταιϊκῶν	τῶν	Πλαταιϊκῶν	τῶν	Πλαταιϊκῶν
δοτική	τοῖς	Πλαταιϊκοῖς	ταῖς	Πλαταιϊκαῖς	τοῖς	Πλαταιϊκοῖς
αιτιατική	τοὺς	Πλαταιϊκούς	τὰς	Πλαταιϊκᾱ́ς	τὰ	Πλαταιϊκᾰ́
κλητική ὦ!		Πλαταιϊκοί		Πλαταιϊκαί		Πλαταιϊκᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	Πλαταιϊκώ	τὼ	Πλαταιϊκᾱ́	τὼ	Πλαταιϊκώ
γεν-δοτ	τοῖν	Πλαταιϊκοῖν	τοῖν	Πλαταιϊκαῖν	τοῖν	Πλαταιϊκοῖν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'καλός' όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

Πλαταιϊκός < Πλάταια + -ικός

Επίθετο

Πλαταιϊκός, -ή, -όν

• ο σχετικός με την πόλη Πλάταια

Πηγές

• Πλάταια - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Πλαταιϊκός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.