Σούνιο
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | |||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | το | Σούνιο | ||
| γενική | του | Σουνίου & Σούνιου | ||
| αιτιατική | το | Σούνιο | ||
| κλητική | Σούνιο | |||
| Κατηγορία όπως «πρόσωπο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- Σούνιο < αρχαία ελληνική Σούνιον[1]
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /ˈsu.ni.o/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : Σού‐νι‐ο
Κύριο όνομα
[επεξεργασία]
Σούνιο ουδέτερο
- (αρχαιολογία, ιστορία) ακρωτήριο της Αττικής και αξιοσημείωτος αρχαιολογικός τόπος, όπου βρίσκεται ο αρχαίος ναός του Ποσειδώνα
Συνώνυμα
[επεξεργασία]- Καβοκολώνες (λαϊκό)
Δείτε επίσης
[επεξεργασία]-
Σούνιο στη Βικιπαίδεια
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Αναφορές
[επεξεργασία]
- ↑ Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. (Αʹ έκδοση: 1998)
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πρόσωπο' χωρίς πληθυντικό (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά χωρίς πληθυντικό (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Κύρια ονόματα (νέα ελληνικά)
- Αρχαιολογία (νέα ελληνικά)
- Ιστορία (νέα ελληνικά)
- Ακρωτήρια της Αττικής (νέα ελληνικά)
- Ακρωτήρια (νέα ελληνικά)
- Τοπωνύμια της Αττικής (νέα ελληνικά)
- Τοπωνύμια (νέα ελληνικά)
- Αρχαιολογικοί τόποι της Ελλάδας (νέα ελληνικά)
- Αρχαιολογικοί τόποι (νέα ελληνικά)
- Τοπωνύμια της Ελλάδας (νέα ελληνικά)
- Αρχαίοι ναοί της Ελλάδας (νέα ελληνικά)
- Αρχαίοι ναοί (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)